સુકી ડાળખી રોપી ટહુકા ઉછેરુ છું
શહેર વચ્ચે, આમ વગડા ઉછેરુ છુ
જે દિવસથી કોઈએ હોડી બનાવી
બસ તે દિવસથી દરિયા ઉછેરુ છું
આને જુગાર ના કહી શકાય મિત્રો
ક'દી ન પળાયેલ વાયદા ઉછેરુ છુ
હવે મંઝિલનો અરથ સમજાય જશે
કદમ કહેવા લાગ્યા રસ્તા ઉછેરું છું
રખે,ચહેરા પર લાગીના જાય ડાઘ
આ જ આશયથી આયના ઉછેરુ છું
હોય ભલે સાવ કોરીધાકોર પાંપણ
લઈ કાજળ, થોડા સપના ઉછેરું છું
બીજમાંથી વ્રુક્ષ કે વૃક્ષમાંથી બીજ!
ક્યારેક આવા પણ કોયડા ઉછેરું છું
કંઠે છે તરસ એવી કે જાણે દેવદાસી
હિતુ હવે દિવાનમાં મૈકદા ઉછેરુ છું
ડો. હિતેષ એ. મોઢા
No comments:
Post a Comment